Decydująca rola Kane’a przed Mistrzostwami Świata
Gdyby Harry Kane doznał kontuzji, nadzieje Anglii na sukces w Mistrzostwach Świata mogłyby być zagrożone. Po trudnych występach podczas Euro 2024, pojawiły się wątpliwości co do przyszłości kapitana w reprezentacji. Jednak jego znaczenie było oczywiste, gdy poprowadził Anglię do zwycięstwa nad Nową Zelandią w trudnych warunkach w Tampa.
W pierwszej połowie zespół pokazał ospałą grę, na co wpłynęły upał, nierówny boisko oraz nietypowy skład od Thomasa Tuchela. Pomimo tych przeszkód, Kane był zdeterminowany. Często cofał się głębiej, testując bramkarza Maxa Crocombe’a strzałami z dystansu i zmuszając go do wybijania piłki z główki nad poprzeczką. Zbliżając się do końca pierwszej połowy, Nowa Zelandia, najniżej notowany zespół w turnieju, zdołała utrzymać się na nogach. Mimo to, klasa Kane’a przeważyła. Djed Spence dostarczył dośrodkowanie z lewej strony, a Kane umiejętnie skierował piłkę głową do siatki, nie dając Crocombe’owi żadnych szans.
W wieku 32 lat Kane wciąż zachwyca, zdobywając swoje79. trafieniedla Anglii. Statystyki są imponujące, a jego nieustępliwe występy są niezrównane w składzie. Anglia miała trudności w marcu, gdy go zabrakło, co podkreśla konieczność utrzymania zdrowia najlepszego strzelca wszech czasów.
Bellingham przejmuje dowodzenie i przyćmiewa Rogersa
W strategicznym posunięciu, Tuchel powierzył Jude’owi Bellinghamowi opaskę kapitana po jego wejściu w drugiej połowie, skutecznie gasząc wszelkie spekulacje na temat jego początku z ławki rezerwowych. Niemniej jednak, pozycja 22-latka w wyjściowym składzie na mecz otwierający Anglii przeciwko Chorwacji 17 czerwca pozostaje niepewna, biorąc pod uwagę silną konkurencję ze strony Morgana Rogersa. Niestety, Rogers nie wykorzystał swojej szansy w roli numer 10 przeciwko Nowej Zelandii, wydając się nerwowy i nie dostarczając istotnych momentów.
Wyjątkowym momentem była inteligentna podanie Rogersa, które uruchomiło Marcusa Rashforda, ale Tuchel oczekiwał od swoich zawodników więcej. Zauważył brak spójności i krytykował organizację gry zespołu, a także nadmiar prób z dystansu.
Anglia miała problemy z kreatywnością, dopóki Bellingham nie wszedł na boisko, natychmiast wprowadzając pilność do gry. Doskonałe podanie zewnętrzną częścią stopy do Anthony’ego Gordona pokazało jego talent, czyniąc jego występ obiecującym zapowiedzią. Obecność Bellinghama poprawiła dynamikę zespołu, a on będzie pragnął zapewnić sobie miejsce w podstawowym składzie przeciwko Kostaryce w środę. Anglia odczuwała jego wpływ podczas meczów z Japonią i Urugwajem w marcu, a Tuchel wyraził zadowolenie z wkładu Bellinghama.
Rashford w doskonałej formie, podczas gdy Watkins dostosowuje się na skrzydle
Gdy Bukayo Saka i Noni Madueke otrzymali dodatkowy czas na regenerację po finale Ligi Mistrzów, Tuchel miał ograniczone możliwości na prawym skrzydle, co spowodowało, że Ollie Watkins niespodziewanie znalazł się na szerokim skrzydle.
Watkins ciężko pracował, ale miał trudności z dostosowaniem się do roli skrzydłowego. Nie wykorzystał obiecującej okazji, przestrzeliwując po podaniu od Jordana Hendersona, i nie potrafił dostarczyć decydującego dotknięcia. W przeciwieństwie do niego, Rio Ngumoha, jeden z czterech nastolatków trenujących z seniorską kadrą w tym tygodniu, wzbudził ekscytację po wejściu na boisko na początku drugiej połowy.
Na lewej stronie, Rashford miał udany występ, zwłaszcza po niedawnym transferze Gordona do Barcelony, co skomplikowało jego pozycję w reprezentacji. Jego gra była godna uwagi; Rashford pokazał swoje zagrożenie atakując obronę Nowej Zelandii, dostarczając groźne dośrodkowania i niemal asystując Kane’owi przy dobrze wymierzonym strzale głową. Gordon jednak był mniej skuteczny w drugiej połowie, pędząc do przodu, ale nie dorównując poziomowi zagrożenia Rashforda.
O’Reilly pojawia się jako opcja w środku pola
Byłoby to oznaką poważnych problemów, gdyby wyjściowe pomocników Anglii przeciwko Chorwacji stanowili Henderson i Kobbie Mainoo. Elliot Anderson i Declan Rice wydają się być faworytami, ale Tuchel wykazał chęć do innowacji. Ma wszechstronnych obrońców, którzy mogą dostosować się do różnych ról i eksperymentował z używaniem Reece’a Jamesa na pozycji numer 6. W ostatnich fragmentach meczu, O’Reilly, prawdopodobnie pierwszorzędny lewy obrońca tego lata, zagrał w parze z Andersonem, zapewniając większą kontrolę niż Henderson i Mainoo.
Tuchel prawdopodobnie przyjrzy się próbom Nowej Zelandii na penetrację lewą stroną w pierwszej połowie, gdzie widoczne były luki za Johnem Stonesem. Mecz ten oznaczał szósty występ weterana od Bożego Narodzenia, a czasami było widać, że wciąż wraca do formy. Niemniej jednak, Tuchel może odczuwać ulgę, dając Stonesowi cenny czas na boisku, mimo że martwi się zdolnością Nowej Zelandii do wykorzystania słabości w trudnej początkowej fazie meczu.
