Po rozczarowującym meczu, Mikel Merino przyznaje, że sytuacja jest trudna. Wyjaśnił, że to nie jest prawdziwa żałoba, stwierdzając: „Nikt nie umarł”, dodając, że porażki mogą być czasami ciężkie do zniesienia. Remis 0-0 Hiszpanii z Wyspami Zielonego Przylądka w ich meczu otwarcia Mistrzostw Świata nie spełnił ich aspiracji. Teraz, gdy drużyna zebrała się w obozie treningowym w Tennessee, Merino podkreślił znaczenie wspólnego podejścia do sytuacji, chociaż każdy z osobna, jak rodzina.
Po niespodziewanym remisie w Atlancie, Merino, jedyny zawodnik nieobecny na porannym treningu, wszedł do sali prasowej, aby stawić czoła serii pytań od niecierpliwych dziennikarzy. „Jeśli jest coś, co nam nie służy, to panika”, stwierdził podczas 30-minutowej sesji, którą prowadził z opanowaniem i determinacją. Przypomniał sobie drogę Hiszpanii na Mistrzostwach Świata w 2010 roku, która rozpoczęła się od porażki, ale zakończyła się zwycięstwem. Merino, mając wtedy zaledwie 14 lat, wspominał to doświadczenie.
„Każdy zawodnik radzi sobie z rozczarowaniem na swój sposób”, wyjaśnił. „Niektórzy wolą od razu obejrzeć mecz ponownie, podczas gdy inni wolą się odłączyć. Musimy przełknąć tę porażkę i dążyć do szybkiej poprawy. Luis [de la Fuente] zawsze podkreśla, że trzeba starać się poprawić, niezależnie od wyniku meczu.” Merino jednak nie zamierza wysyłać wiadomości do kibiców; uważa, że najlepsza odpowiedź tkwi w następnym meczu i zdobyciu zwycięstwa.
Jego zaangażowanie w drużynę było widoczne, gdy mówił o pojęciu 'rodziny’. „Łatwo jest mówić o 'rodzinie’, ale prawdziwa jedność ujawnia się w trudnych chwilach. Obserwuję entuzjazm i chęć do osiągania sukcesów”, stwierdził Merino. Zgłębił dynamikę w grupie, zauważając równowagę między ego a pokorą. „Chociaż ważne jest, aby mieć pewność siebie, musimy również uznać, że ta podróż jest wspólnym wysiłkiem. Zawodnicy dołączają do reprezentacji po osiągnięciu sukcesów w swoich klubach, ale tutaj tylko nieliczni mogą grać.”
Świadomy wpływu frustracji na zawodników, Merino stał przy swoim wcześniejszym użyciu terminu żałoba. „Może nie wyraziłem się dobrze”, zauważył, ale jego metafora miała sens. „Duch rywalizacji może utrudniać kontakt z bliskimi po słabym występie. Każdy radzi sobie inaczej; ja osobiście wolę stawić czoła temu bezpośrednio, ale rozumiem, że nie wszyscy podchodzą w ten sposób.”
„Po rozczarowującym meczu instynktownie chcemy zagrać znowu, aby pozbyć się tego złego uczucia. Jednak rozszerzony format Mistrzostw Świata oznacza, że jest czas na refleksję, co stanowi mentalne wyzwanie w utrzymaniu koncentracji i swobody.” Przyznał, że publiczna kontrola towarzyszy tej rzeczywistości. „To część gry; to dlatego zarabiamy to, co zarabiamy i dlaczego piłka nożna ma tak duże znaczenie”, powiedział Merino, zwracając się do zebranej prasy. „Niektórzy zawodnicy dobrze się czują w tej uwadze, podczas gdy inni mają z nią trudności, ale to cyrk, który musimy zaakceptować i w nim się poruszać.”
Merino podzielił się swoim osobistym podejściem do niepowodzeń, przyznając, że trudno mu zaakceptować złe wyniki. „Z czasem nauczyłem się, że stawienie temu czoła i dążenie do poprawy tak szybko, jak to możliwe, jest kluczowe. Po kilku godzinach uświadamiasz sobie, że Mistrzostwa Świata dopiero się zaczęły i jest wiele okazji, aby naprawić sytuację. Wspieranie kolegów z drużyny, czy potrzebują zachęty po niewykorzystanej szansie, czy przestrzeni na przemyślenie swoich uczuć, jest kluczowe.”
Znajdując pocieszenie w wynikach innych meczów, Merino zauważył remis między Arabią Saudyjską a Urugwajem, co dało mu poczucie nowego początku. „Wolę koncentrować się na pozytywach”, powiedział. „W 2010 roku obrońcy tytułu rozpoczęli swoją kampanię od porażki z Arabią Saudyjską. Hiszpania spotkała się z krytyką po swoim pierwszym meczu, ale udało im się to odwrócić, będąc wzorem dla nas. Ta generacja bardzo nas inspiruje; dążymy do powtórzenia ich sukcesu.”
Merino odniósł się także do niedawnego doświadczenia pod wodzą trenera De la Fuente, gdzie początkowa porażka w Szkocji zjednoczyła drużynę. „Nauczyliśmy się z tej sytuacji, która ostatecznie nas zjednoczyła. Rok później zostaliśmy mistrzami Europy. To doświadczenie może pomóc drużynie zrozumieć, że to jeszcze wczesna faza turnieju, z przestrzenią na rozwój. Mamy pokorę i pewność siebie, aby poprawić się bez przesadnych reakcji na słaby wynik.”
