Po zwycięstwie Egiptu 3-1 nad Nową Zelandią w Mistrzostwach Świata, trener reprezentacji narodowej Hossam Hassan wyraził swoją wdzięczność wobec prezydenta Abdela Fataha al-Sisiego. Gratulacje od al-Sisiego były dla Hassana szczególnie znaczące, a on sam określił je jako ważniejsze niż wynik meczu, mówiąc, że to uczucie przypomina mu „medal na piersi” i miało „magiczny wpływ”. Chwalił „bezprecedensowy rozwój” egipskiego sportu pod przywództwem al-Sisiego.
Warto zauważyć, że al-Sisi, były generał wojskowy, od momentu objęcia władzy w 2013 roku wprowadził surowe represje wobec sprzeciwu, a siły bezpieczeństwa są głęboko zakorzenione we wszystkich aspektach życia cywilnego.
Hassan, uznawana postać w egipskim futbolu i trzykrotny mistrz Afryki, ma imponującą historię menedżerską. Poprowadził Faraonów do bezbłędnej kampanii kwalifikacyjnej do Mistrzostw Świata, zdobywając 26 punktów z 30, a także osiągnął historyczne zwycięstwo w Mistrzostwach Świata, które umknęło egipskiemu futbolowi przez 92 lata. Jego osiągnięcia są niezaprzeczalnie godne podziwu.
Jednak wypowiedzi Hassana sugerują, że futbol często staje się dla niego sprawą drugorzędną. Często wykorzystuje swoją rolę do wyrażania lojalności wobec państwa, co wskazuje na niepokojące powiązanie futbolu z polityką od momentu objęcia przez niego stanowiska trenera.
Ten dynamizm zapowiadał się już kilka lat wcześniej. Po słabym występie na Afcon w 2019 roku, al-Sisi polecił ministrowi sportu Ashrafowi Sobhy’emu, aby powstrzymał się od zatrudniania zagranicznych trenerów, zastanawiając się, dlaczego brakuje zaufania do egipskich szkoleniowców, żartując, że „wynik [tj. brak zwycięstwa] jest taki sam”.
Gdy Rui Vitória został zwolniony po rozczarowującym występie na Afcon na początku 2024 roku, Egipska Federacja Piłkarska (EFA) powołała Hassana, który podobno postanowił nie negocjować klauzuli karnej w przypadku zwolnienia. W trakcie Mistrzostw Świata, Hassan twierdził, że jego kontrakt wygasł w lutym, ale podkreślał, że prowadzi zespół z poczucia „obowiązku narodowego”, a nie zobowiązań kontraktowych.
Rok po zatrudnieniu Hassana, zaangażowanie rządu w reprezentację narodową stało się oczywiste. Podczas przyjęcia z okazji trofeum Afcon CAF/Unilever pod koniec 2025 roku, Sobhy wyraźnie zaznaczył stanowisko rządu, zachęcając dziennikarzy i ekspertów do wsparcia sztabu reprezentacji narodowej oraz do „stania za nimi w taki sam sposób, w jaki wszyscy wspieramy nasze przywództwo wojskowe i polityczne”.
Po tym, jak Egipt zapewnił sobie kwalifikację do Mistrzostw Świata, Hassan stwierdził, że „sukces zaczyna się od szczytu piramidy i urzędników państwowych” oraz wyraził pragnienie spotkania z prezydentem, podkreślając, że al-Sisi „dźwigał ogromny ciężar, którego nikt inny nie mógł znieść”.
W czerwcu 2025 roku, wydawałoby się bez prowokacji, Hassan i jego brat bliźniak Ibrahim, dyrektor zespołu, wydali oświadczenie upamiętniające rocznicę protestów z 30 czerwca, które poprzedziły przejęcie władzy przez wojsko w 2013 roku, określając je jako „symbol godności”.
Czasami Hassan starał się również kontrolować krytykę ze strony ekspertów dotyczącą swojego występu jako trenera. Odcinając się od konwencji, powołał prawnika specjalizującego się w sprawach sądowych jako swojego oficjalnego rzecznika prawnego, przyznając mu pełnomocnictwo „do podjęcia wszelkich niezbędnych działań prawnych w celu ścigania tych, którzy szerzą plotki, oraz każdego, kto stara się siać niezgodę w społeczności futbolowej”.
W lutym jego prawnik złożył formalną skargę do Najwyższej Rady Regulacji Mediów (SCMR) przeciwko prezenterowi telewizyjnemu, który krytykował zarządzanie reprezentacją narodową w mediach społecznościowych. Skarga dotyczyła tego, że posty „wpłynęły na zarządzanie reprezentacją narodową” i wezwała regulatora do zaostrzenia sprawy w celu dochodzenia oraz ewentualnych działań prawnych.
Komitet skarg SCMR wezwał prezentera telewizyjnego na przesłuchanie w związku z postami, ale nie pojawiły się żadne aktualizacje dotyczące wyniku skargi.
Po meczu z Belgią prawnik złożył kolejną skargę do regulatora, domagając się zakazu dla byłego egipskiego zawodnika i obecnego eksperta Redy Abdela Aala. Ta skarga oskarżała Abdela Aala o próbę „zakłócenia bezpieczeństwa i pokoju kraju” oraz ingerencję w „oficjalną misję narodową” Hassana. Żaden komunikat dotyczący tej skargi nie został upubliczniony.
Akcje Hassana odzwierciedlają obecny stan właścicielstwa egipskiego futbolu. W ciągu ostatniej dekady infrastruktura sportowa została systematycznie włączona w struktury wojskowe i wywiadowcze. Sponsorem koszulek jest Administracyjna Stolica Rozwoju Miejskiego (ACUD), przedsiębiorstwo wojskowe powstałe w 2016 roku. Bilety na mecze można kupić tylko przez aplikację o nazwie Tazkarti, która wymaga biometrycznego identyfikatora fana do wejścia na stadion i jest podmiotem zależnym od United Media Services (UMS), konglomeratu medialnego podlegającego Służbie Wywiadu Generalnego.
Co więcej, inna spółka zależna UMS, Sports United, prowadzi kanały telewizyjne transmitujące ligę krajową, mecze pucharowe oraz mecze towarzyskie reprezentacji narodowej. Kontrolują także ekskluzywną stronę internetową do transmisji na żywo oraz zarządzają reklamą w stadionach. Same obiekty są nadzorowane przez Estadat, inną jednostkę UMS, która twierdzi, że zapewnia „zaawansowane systemy zarządzania … oraz profesjonalny projekt i eksploatację stadionów”, posiadając prawa do zarządzania licznymi obiektami sportowymi w kraju.
Jeśli chodzi o doświadczenie oglądania Mistrzostw Świata, egipska publiczność jest zachęcana do odwiedzenia „Strefy Kibica” Mistrzostw Świata, która jest w całości własnością i zarządzana przez ACUD oraz organizowana przez Sports United, z dostępem przyznawanym tylko po rejestracji w Tazkarti.
Obecna rzeczywistość jest taka, że każda interakcja między kibicem a reprezentacją narodową, a także całym sportem, jest filtrowana przez ramy bezpieczeństwa państwowego.
- Drużyna piłkarska Egiptu
- Mistrzostwa Świata 2026
- Mistrzostwa Świata
- Egipt
- Bliski Wschód i północna Afryka
- Abdel Fatah al-Sisi
- cechy
