Jednym z najbardziej poruszających momentów tego Mistrzostwa Świata była chwila, gdy Lionel Messi chodził po boisku w Atlancie, a łzy spływały mu po twarzy. Zaledwie chwilę wcześniej Argentyna przegrywała z Egiptem dwiema bramkami, balansując na krawędzi eliminacji w 1/8 finału. Po tym, jak Messi nie wykorzystał rzutu karnego, miał na sobie ciężar odpowiedzialności za ewentualną porażkę. Jednak przywołał swoją charakterystyczną magię, prowadząc niesamowity zwrot akcji, w którym Argentyna zdobyła trzy bramki w zaledwie ponad dziesięć minut, zapewniając sobie miejsce w ćwierćfinałach.
Emocje go przytłoczyły, a jego koledzy z drużyny dołączyli do łez. Lionel Scaloni, trener, również miał trudności z powstrzymaniem emocji podczas wywiadu po meczu. Jego zawodnicy z czułością nazywali go el llorón, czyli płaczką. „Nie mogę na ciebie patrzeć,” wyznał Scaloni reporterowi, jego głos drżał. „Przepraszam. Oczywiście jestem bardzo emocjonalny. Co za grupa zawodników, bracie. Przepraszam. To wszystko, muszę iść.”
Żaden zespół na tym turnieju nie wywołał tak szerokiego wachlarza emocji jak broniący tytułu mistrzowie. Argentyna zaczęła mocno, bez trudu przechodząc przez fazę grupową, a Messi, teraz 39-letni, przeżywa jeden z najlepszych Mistrzostw Świata w swojej karierze. W meczu otwarcia zdobył hat-tricka, wyrównując rekord strzelców turnieju, który nadal powiększa.
Mimo że występy Messiego były niczym niezwykłym, Argentyna potknęła się w swoich ostatnich występach. Bliskie spotkanie z Egiptem blednie w porównaniu do meczu z Wyspami Zielonego Przylądka w Miami, gdzie tylko ostatnia chwila uratowała ich przed tym, co mogłoby być jednym z największych rozczarowań w sporcie. Te niepokojące występy wzbudziły ponowne obawy dotyczące obecnego składu.
Scaloni cieszy się dużym szacunkiem w Argentynie, kończąc 28-letnią posuchę trofeów, prowadząc zespół do trzeciego tytułu mistrza świata i dwóch zwycięstw w Copa América. Sukces ten sprzyjał relacjom z mediami, które często były mniej dociekliwe niż zwykle, biorąc pod uwagę panującą atmosferę triumfu. Jednak ten układ zdaje się zmieniać podczas tych Mistrzostw Świata, ponieważ Scaloni zderzył się z dziennikarzami w odpowiedzi na proste pytania.
Twierdził, że w obu meczach pucharowych jego drużyna miała kontrolę nad grą, co wydaje się wręcz absurdalne dla przypadkowych obserwatorów. Wyspy Zielonego Przylądka wydawały się równorzędne, a Egipt dominował w niektórych fragmentach swojego meczu. Taki schemat nie jest obcy; w 2022 roku Argentyna czterokrotnie oddała prowadzenie, w tym dwukrotnie w finale przeciwko Francji. Choć ta narracja dostarcza fascynujących historii, niewiele robi, aby wzbudzić zaufanie, szczególnie w obliczu dobrze zorganizowanej drużyny Szwajcarii na horyzoncie. Jeśli Argentyna ponownie straci prowadzenie, odzyskanie go może okazać się znacznie trudniejsze.
Kontrowersje pozaboiskowe nie poprawiły sytuacji Argentyny. Ich mecz przeciwko Egiptowi był obciążony sporami, prowadząc do oskarżeń ze strony egipskiego trenera, że mecz został zmanipulowany. Dodatkowo, doniesienia wskazują, że Argentyńska Federacja Piłkarska (AFA) jest przedmiotem dochodzenia FBI za rzekome niewłaściwe zarządzanie swoimi umowami handlowymi w Stanach Zjednoczonych. Federacja zaprzecza wszelkim przewinieniom, a ambasador AFA Tomas Regalado stwierdził.
„Same działania dochodzeniowe nie determinują odpowiedzialności ani winy.”
W stadionie jednak takie problemy miały niewielki wpływ. Argentyna, ustępując jedynie gospodarzom, cieszy się ogromnym wsparciem, a kibice z pasją towarzyszą drużynie przez cały turniej. Ich obecność to hipnotyzujący spektakl, pełen energii tłum śpiewający, skaczący i tańczący w jedności, popychając swoją drużynę do przodu.
Ta pasja utrzymuje się, niezależnie od tego, czy Argentyna prowadzi komfortowo, czy, co częstsze, walczy o przetrwanie w turnieju. Zespół i Scaloni mocno polegają na swoich zwolennikach. Po wąskiej wygranej przeciwko Egiptowi, Scaloni przyznał, że przez cały turniej utrudniali sprawy swoim kibicom.
Scaloni spotyka się z krytyką za swoje wybory taktyczne i rotacje składu, nadal polegając na starszej bazie zawodników. A potem jest Messi. Choć można by go łatwo nazwać wiecznym cudotwórcą, z pewnością pokazał oznaki zmęczenia po meczu z Wyspami Zielonego Przylądka, pojawiając się na konferencji prasowej po meczu z widocznym siniakiem na czole. Chwilę później zauważył, że ci sami zawodnicy, którzy „kopią go po twarzy”, także proszą o jego koszulkę.
Gdy Argentyna przygotowuje się do meczu ze Szwajcarią, będą potrzebować nie tylko błysku Messiego, ale także bardziej trwałej wydajności. Nie mogą polegać jedynie na energii, jak miało to miejsce w poprzednich meczach tego lata. Mimo swoich niedoskonałości, wielu kibiców ceni nieprzewidywalnego ducha tej argentyńskiej drużyny. Być może Scaloni podziela to uczucie.
„Piłka nożna to właśnie to, nie tylko taktyki i strategie,” reflektował, jego głos był pełen emocji po meczu z Egiptem. „Te rzeczy są ważne, to nie ulega wątpliwości, ale gdybyśmy nie mieli serca, jakie mieliśmy, bylibyśmy już poza turniejem.”
- Mistrzostwa Świata 2026
- Argentyna
- Mistrzostwa Świata
- Lionel Messi
- cechy
