Defensywa Argentyny w trakcie tego turnieju czasami wydawała się niegodna ich statusu mistrza świata. Drużyny takie jak Wyspy Zielonego Przylądka, Egipt i Jordania zdobyły łącznie pięć goli przeciwko nim, a ich jedyne czyste konta miały miejsce w meczach z Algierią i Austrią.
Stosunkowo łatwe, z jakim te niżej notowane drużyny przełamały defensywę zespołu Lionela Scaloni, powinno dać nadzieję Jude’owi Bellinghamowi i Harry’emu Kane’owi z Anglii. Niemniej jednak, podstawowa wydajność defensywna Argentyny pozostaje solidna, co pokazuje ich średnia 0,52 oczekiwanych goli straconych na 90 minut, co plasuje ich tuż za Hiszpanią, która ma 0,31, wśród wszystkich 48 uczestniczących drużyn.
Biorąc pod uwagę, że Argentyna zmierzyła się z najsłabszymi przeciwnikami na podstawie średniego rankingu FIFA wśród czterech półfinałów, pozwoliła na stosunkowo niewiele okazji. Ich wyjątkową siłą jest ograniczenie miejsc, w których te okazje powstają na boisku. Tylko Urugwaj pozwolił na wyższy procent strzałów z poza pola karnego (56%), podczas gdy Kolumbia zajmuje drugie miejsce z Argentyną z wynikiem 52%, a Ekwador trzeci z 45%. Ten wzór defensywny wyraźnie charakteryzował drużyny południowoamerykańskie w tym mundialu.
Statystyki strzałów z bliskiej odległości
Zarówno Argentyna, jak i Ekwador dzielą się godną uwagi statystyką: są jedynymi drużynami, które nie pozwoliły na strzał z obszaru swojego pola bramkowego. Obszar ten jest określony białą linią na boisku, a gol Deroya Duarte’a dla Wysp Zielonego Przylądka przeciwko Argentynie został zdobyty z bardzo bliskiej odległości od prawej krawędzi pola bramkowego. Podobnie, Dan Ndoye zdobył bramkę dla Szwajcarii z porównywalnej pozycji w ćwierćfinałach. Znaczenie tych danych jest oczywiste; strzały oddawane z obszaru pola bramkowego zostały zamienione z sukcesem w 27,1% przypadków w trakcie tego mundialu, co jest niemal podwójną skutecznością w porównaniu z próbami z innych miejsc w polu karnym, które wynoszą 13,7%.
Okazje z rzutów wolnych Anglii
Anglia nie była szczególnie skuteczna w próbach zdobywania bramek z bliskiej odległości, oddając tylko dziewięć strzałów w obrębie pola bramkowego. To mniej niż drużyny takie jak Kanada (12), Ekwador (11) i Norwegia (10), nie mówiąc już o Hiszpanii i Argentynie, które mają po 10. Niemniej jednak Anglia może wykorzystać stałe fragmenty gry, aby wywrzeć dodatkową presję na broniących tytułu mistrzów. Argentyna przyjęła tylko 0,63 oczekiwanych goli z rzutów wolnych, a Wyspy Zielonego Przylądka były jedyną drużyną, która zdobyła więcej niż trzy rożne przeciwko nim.
Zespół Anglii skutecznie wykorzystał stałe fragmenty gry, tworząc pięć okazji do zdobycia goli z tej metody. Wszystkie trzy ich strzały w obrębie pola bramkowego Chorwacji pochodziły z sytuacji rzutów rożnych, podobne okazje miały miejsce przeciwko Ghanie i Demokratycznej Republice Konga. Co więcej, Bellingham zdobył dwie bramki w otwartej grze z pozycji mniej niż sześć jardów od bramki przeciwko Meksykowi.
Decydujące momenty przed nami
Chociaż Argentyna może być przygotowana na różnorodne zagrożenia, z jakimi się zmierzy w Atlancie, zdolność Anglii do znajdowania okazji strzałowych w miejscach, gdzie Argentyna jeszcze nie dopuściła do strzałów, może okazać się kluczowa dla wyniku meczu.
- Argentyna
- Mistrzostwa Świata 2026
- Anglia
- Mistrzostwa Świata
- cechy
