W miarę zbliżania się półfinałowego meczu Mistrzostw Świata pomiędzy Anglią a Argentyną, wspomnienia o konflikcie Falklandów/Malwiny z 1982 roku ponownie się pojawiły podczas ostatniej konferencji prasowej z udziałem argentyńskiego trenera, Lionela Scaloni. Wyraźnie stwierdził.
“Nie, nie, nie. To tylko mecz piłkarski. Nie szukajmy innych rzeczy. To gra w piłkę przeciwko świetnej drużynie, z doskonałym trenerem, którego podziwiam. Ale to jest mecz piłkarski. Koniec.”
Pomocnik Rodrigo De Paul podzielił się podobnymi uczuciami, podkreślając znaczenie meczu, jednocześnie uznając jego kontekst historyczny. “Rozumiemy, że to gra w piłkę, która ma swoje znaczenie; przywołuje wspomnienia tego, co zrobił Diego. Śpiewamy piosenki o naszych bohaterach z Malwiny, głównie aby ich pamiętać, ale musimy zrozumieć, że to jest mecz piłkarski i że Malwiny powinny być omawiane gdzie indziej. To, co się wydarzyło, było okrucieństwem i zawsze pamiętamy o poległych, ale to, co chcemy, to wygrać ten mecz, aby dostać się do finału.”
Wzmianka o Diegu odnosi się niewątpliwie do niezapomnianych momentów podczas ćwierćfinału Mistrzostw Świata w 1986 roku przeciwko Anglii, gdzie Maradona słynnie zdobył dwie ikoniczne bramki, jedną ręką, a drugą w oszałamiającym biegu solowym. Te momenty uchwyciły dualizm piękna i brutalności futbolu, tworząc trwałe wrażenie na wszystkich widzach. To spotkanie oznaczało kluczowy moment w historii Mistrzostw Świata.
Maradona żartobliwie zauważył po meczu, że nie dotknął piłki ręką, sugerując, że “może to była ręka Boga”, a później opisał emocje związane z przechytrzeniem angielskiego przeciwnika, mówiąc, że “czuło się dobrze – jak okradanie Anglika.” Narracja otaczająca jego działania była często interpretowana jako forma odwetu za wojnę. Jednak w wywiadzie z 2014 roku Maradona określił konflikt jako bezsensowną wojnę, zapoczątkowaną “przez dwa mordercze rządy.”
Podczas Mistrzostw Świata w 1986 roku w Meksyku, wybuchła umówiona bójka między argentyńskimi barra bravas a angielskimi chuliganami, z jednym z uczestników będącym weteranem konfliktu Falklandów/Malwiny. Lata później, na meczu Boca Juniors z River Plate w Buenos Aires, rozmawiałem z nim o podobieństwach między lojalnością gangów a służbą wojskową. “Nikt nie nienawidzi wojny bardziej niż żołnierz,” powiedział, wskazując na tłum. “To tutaj chodzi o miłość, piękno i radość. To nie ma nic wspólnego z nienawiścią.”
Argentyński powieściopisarz i dziennikarz sportowy Juan Sasturain wyraził kiedyś wdzięczność Anglikom, stwierdzając.
“Mamy wiele do podziękowania Anglikom. Dali nam literaturę Borgesa i dali nam piłkę nożną.”
Jorge Luis Borges, literacki gigant, którego twórczość była pod wpływem kultury angielskiej, zmarł tuż przed ćwierćfinałem w 1986 roku. Zbliżając się do 40. rocznicy zarówno jego śmierci, jak i meczu, wielu zaczęło łączyć te dwa wydarzenia, sugerując dziedzictwo, w którym sztuka Borgesa zainspirowała zwycięstwo Maradony.
Borges określił konflikt Falklandów jako “dwóch łysych mężczyzn walczących o grzebień,” i chociaż może nie był fanem piłki nożnej, powstało ciekawe zbieżność, gdy Argentyna zdobyła bramkę samobójczą w ostatnim meczu przeciwko Zielonemu Przylądku, przypisaną zawodnikowi o imieniu Diney Borges.
Trwały wpływ rywalizacji
Spotkania piłkarskie między Anglią a Argentyną miały głęboki wpływ na oba narody, kształtując sposób, w jaki kibice angażują się w ten sport. Pomimo różnic, łączy ich wspólna pasja. Jorge Valdano, były argentyński napastnik, zauważył w 1998 roku, że “to mecz, w którym meksykańska fala nie ma szans.” Stawka jest zbyt wysoka dla kibiców obu stron.
Podczas ich spotkania w Saint-Étienne, przesadna relacja mediów na temat potencjalnej przemocy doprowadziła do zwiększenia obecności policji, jednak oczekiwanego chaosu nie było. Atlanta również wdrożyła wzmocnione środki bezpieczeństwa w oczekiwaniu na przyszłe mecze.
Bogata historia futbolowa między tymi drużynami jest niezaprzeczalna. W meczu z 1998 roku, niesamowity gol solowy Michaela Owena zachwycił widzów, podczas gdy czerwona kartka dla Davida Beckhama za reakcję na prowokację Diego Simeone przyćmiła mecz. Beckham znalazł odkupienie w 2002 roku, wspierany przez psychologa, który doradzał zawodnikom, aby unikali kontaktu wzrokowego z argentyńskimi przeciwnikami. Kiedy Simeone podszedł do Beckhama podczas rzutu karnego, odwrócił wzrok i zdobył bramkę, co doprowadziło do najwcześniejszego od lat wyjścia Argentyny z Mistrzostw Świata.
Ostatnie spotkanie tych drużyn miało miejsce w 2005 roku w Genewie, gdzie Anglia wygrała. Tego dnia w argentyńskiej obronie grali Walter Samuel i Roberto Ayala, ale jak zauważył Diego Borinsky, biograf Scaloni, trener José Pékerman zauważył, że Javier Zanetti powinien zostać zastąpiony przez Scaloni w przyszłych meczach. Obecnie Scaloni prowadzi zespół trenerski, w skład którego wchodzą Samuel, Ayala i Pablo Aimar, koncentrując się na przyjaźni, silnych relacjach i radości.
W miarę zbliżania się Mistrzostw Świata 2026, zapał, determinacja i wytrwałość obu drużyn wychodzą na pierwszy plan, odzwierciedlając głęboką emocjonalną więź między zawodnikami, kibicami i drużyną.
Po ćwierćfinałowych meczach zarówno Scaloni, jak i Thomas Tuchel skomentowali szczęście swoich drużyn, jednocześnie uznając obszary do poprawy, ale zgodzili się co do jednego: mentalność wyrażona na boisku jest nieoceniona.
Opowieść o wojnie, wybrykach i rywalizacji jest wpleciona w tkankę tych narodów, jednak trwałe dziedzictwo obejmuje przyjaźń, sztukę i muzykę. Emocje rosną przed meczem numer 102.
- Mistrzostwa Świata 2026
- Diego Maradona
- Argentyna
- Anglia
- Mistrzostwa Świata
- funkcje
