Zakończenie Mistrzostw Świata 2026 zbliża się, a Stany Zjednoczone pełnią rolę głównego gospodarza wśród trójki północnoamerykańskiej. Turniej obejmował 78 meczów w 11 miastach, a na końcu pozostały dwa spotkania: mecz o trzecie miejsce w Miami oraz finał w East Rutherford, w New Jersey.
W miarę jak kurz opada i uwaga przesuwa się w kierunku zbliżającego się wydarzenia stulecia w 2030 roku, warto ocenić, jak Stany Zjednoczone poradziły sobie w swoim drugim podejściu do organizacji męskich Mistrzostw Świata.
Dla tych, którzy szukali rozrywki, turniej dostarczył emocji w wielu aspektach. Choć tradycyjny urok mógł być nieco nieobecny, rozległe stadiony NFL przyciągnęły tłumy, stworzone z myślą o wzmocnieniu atmosfery. Niemniej jednak, wyzwania logistyczne pozostały, szczególnie w zarządzaniu przepływem ludzi w przejściach, które nie były odpowiednio przystosowane do napływu uczestników. Ocena: B+
Problemy z transportem
Ten aspekt był przewidywany jako wada organizacji wydarzenia w USA, kraju, który historycznie nastawiony jest na podróże samochodowe. Podczas gdy niektóre miasta poprawiły swoje systemy transportu publicznego, wprowadzając tymczasowe usługi autobusowe, inne wykorzystały te inicjatywy do podniesienia kosztów dla pasażerów. Długie opóźnienia w dotarciu do miejsc rozgrywek, a także jeszcze dłuższe oczekiwanie przy odjeździe, okazały się kosztowną niedogodnością. Ocena: D+
Problemy z przystępnością cenową
Kwestia cen nie wymaga dalszego rozwijania. Ceny biletów przedstawione w książce ofertowej United 26 były zgodne z oczekiwaniami dla wydarzeń Mistrzostw Świata, z inflacją uzasadniającą niewielkie podwyżki w czasie. Niemniej jednak, Mistrzostwa Świata 2026 stały się anomalią pod względem cenowym, co uniemożliwiło wielu osobom z całego świata uczestnictwo.
FIFA przyznała, że wykorzystanie tej unikalnej okazji do generowania znacznych dochodów, stwierdzając, że wygórowane ceny nie będą opłacalne dla przyszłych turniejów na innych kontynentach. To stworzyło zniechęcającą sytuację dla fanów piłki nożnej. Gdy FIFA ustaliła ten model cenowy, każdy powiązany interesariusz — od usług transportowych po dostawców żywności — poszedł w jej ślady, co zaowocowało ogólną oceną F.
Doświadczenia związane z gościnnością
Z jednej strony, poczucie wspólnoty było wzruszające. Pomimo wysokich cen napojów, często można było zobaczyć fanów z różnych krajów wznoszących toasty przed i po meczach. Wolontariusze z FIFA byli pozytywnym punktem, zapewniając pomoc i serdeczną obecność przez cały turniej.
Z drugiej strony, nie wszyscy fani doświadczyli tego samego poziomu gościnności. Sędziowie i działacze drużyn napotykali przeszkody z powodu polityki administracji Trumpa, co również wpłynęło na fanów z krajów objętych tymi ograniczeniami. Uzasadnienie tych wykluczeń było słabe, a FIFA podtrzymywała swoje wsparcie dla administracji.
Nie sposób nie zastanowić się, jak wiele bogatsze mogłoby być wsparcie dla takich krajów jak Wybrzeże Kości Słoniowej, Haiti, Iran i Senegal, gdyby wprowadzono polityki dostępności przypominające te z Mistrzostw Świata 1994. Tak więc, podczas gdy duch wśród obecnych uczestników zasłużył na ocenę A, bezprecedensowe bariery dla kwalifikantów i fanów skutkowały oceną F.
Atmosfera w miastach poza stadionami
Ta kategoria wykazała najszerszą różnicę między miastami, które osiągnęły sukces, a tymi, które zawiodły. Miasta takie jak Seattle, Filadelfia i Kansas City sprzyjały autentycznej i żywej kulturze piłkarskiej. Atmosfera przypominająca „wioskę Mistrzostw Świata” kwitła, z publicznymi wydarzeniami oglądania, dekoracyjnymi oznakowaniami i wyczuwalnym entuzjazmem, który przyciągnął globalną uwagę do ich rejonów.
W przeciwieństwie do tego, miasta takie jak Boston i Obszar Zatoki albo przyjęły swoich gości, albo zapewniły lokalnym mieszkańcom mnóstwo okazji do podtrzymania festiwalowego klimatu między meczami.
Niemniej jednak, niektóre lokalizacje, szczególnie te z stadionami oddalonymi od centrum, miały trudności z wykorzystaniem potencjału turnieju. Godzina lub więcej drogi od akcji osłabiała wrażenia dla niektórych fanów, sprawiając, że czuli się, jakby oglądali mecze z domu. Teksas, pomimo organizacji w wielu miastach, wydawał się obojętny, a raporty z Dallas i Houston odzwierciedlały marną zaangażowanie. W miarę jak turniej się kończy, wielu mieszkańców tych miast może ledwie pamiętać o spektaklu, który na chwilę przeszedł przez ich region. Ocena: B-
- Mistrzostwa Świata 2026
- Mistrzostwa Świata
- Polityka piłkarska
- cechy
