Sirius zauważył:
W miarę jak rozwijają się Mistrzostwa Świata, bezdomni w Atlancie wyrażają swoje zaniepokojenie względem agresywnych działań miasta mających na celu ich usunięcie z przestrzeni publicznych. Drayvon Clark, przedstawiciel społeczności bezdomnych, wyraził swoje odczucia, mówiąc:
„Wielu członków naszej społeczności zostało wypchniętych przez Mistrzostwa Świata. Nie jesteśmy tylko znakami dolarowymi, jesteśmy kimś więcej. Jesteśmy ludźmi i jesteśmy sfrustrowani tym, że wybrano traktować nas mniej niż jak ludzi.”
Sirius, inny bezdomny mężczyzna, opisał niepokojące doświadczenie związane z relokacją w środku nocy. Powiedział:
W ostrym kontraście do zmagań bezdomnych, prezydent FIFA Gianni Infantino został zauważony przybywając do Kataru prywatnym odrzutowcem na finał Mistrzostw Świata, podczas gdy były prezydent Donald Trump przebywał w swoim ośrodku golfowym w Wirginii, który niedawno przeszedł renowację kosztem wycinki wielu drzew.
W tym samym dniu pojawiły się doniesienia o usunięciu bezdomnych z Freedom Park, znajdującego się w pobliżu obszaru przeznaczonego na aktywności dla kibiców Mistrzostw Świata. Pracownicy miasta, bez wcześniejszego powiadomienia, usunęli namioty, rzeczy osobiste i materiały medyczne od osób kempingujących w parku.
Przedstawiciel miasta stwierdził, że Freedom Park nie był uznawany za oficjalne obozowisko, dlatego standardowe procedury nie zostały zastosowane. Operację określono jako „rutynowe utrzymanie parku.” Tuż przed meczem Anglii z Argentyną w półfinałach, Freedom Park wyglądał na prawie opustoszały, pozbawiony typowych oznak bezdomności.
Polityka Miejska i Jej Wpływ na Bezdomność
Usuwanie bezdomnych z centrów miast stało się powtarzającym się tematem podczas Mistrzostw Świata w krajach gospodarzy, w tym w USA, Kanadzie i Meksyku. Burmistrz Andre Dickens z Atlanty jasno wyraził intencje miasta, deklarując:
„Chcemy upewnić się, że osoby bez schronienia nie zbliżą się do centrum miasta i całej Atlanty, nie tylko podczas Mistrzostw Świata, ale także teraz.”
To stanowisko jest zgodne z polityką administracji Trumpa, która opowiadała się za miastem wolnym od widocznej bezdomności. Wiceprezydent JD Vance podkreślił to odczucie podczas przemówienia w ubiegłym roku, mówiąc:
„Nie powinieneś musieć przechodzić na drugą stronę ulicy w centrum Atlanty, aby uniknąć szaleńca krzyczącego na twoją rodzinę.”
W przygotowaniach do Mistrzostw Świata Atlanta rozpoczęła kampanię zatytułowaną Downtown Rising, mającą na celu eliminację obozowisk bezdomnych w centrum miasta. Inicjatywa ta została wsparciem finansowym i podobno udało się znaleźć mieszkania dla 500 osób.
Jednakże podejście to wzbudziło obawy dotyczące zastosowanych metod. Tragiczny przypadek Corneliusa Taylora, który zginął pod buldożerem podczas snu na ulicy w trakcie operacji czyszczenia, odzwierciedla ciężkie taktyki stosowane przez pracowników miasta. Jego śmierć wzbudziła obietnice poprawy opieki i wprowadzenia nowych protokołów dotyczących zarządzania populacją bezdomnych, której liczba szacowana jest na około 3 000 w Atlancie.
Pomimo twierdzeń miasta o postępach, pozostaje niepewność co do skuteczności tych działań. W centrum zdrowia w hrabstwie Fulton, które świadczy usługi dla bezdomnych, pracownik opieki zgłosił zauważalny spadek liczby osób na ulicach podczas turnieju, ale wyraził zdezorientowanie co do miejsca pobytu tych, którzy zostali przesiedleni.
„Nie widziałam dowodów na to, co się wydarzyło, ale wiemy, że ludzie zniknęli. Gdzie więc poszli?”
Głosy z Ulic
Pewien bezdomny, Sirius, opisał proces relokacji. Mówił o tym, jak zostaje zostawiony daleko od centrum, stwierdzając:
„Kiedyś zostawiano cię po prostu na środku ulicy tam przy Pryor Road, naprzeciwko Gateway. Teraz zabierają cię aż do Metropolitan na dalekich obrzeżach.”
Drayvon Clark podzielił się podobnymi obawami, mówiąc:
Bezdomność pozostaje poważnym problemem w całych Stanach Zjednoczonych, z ponad 770 000 osób pozbawionych stabilnego mieszkania, według statystyk rządowych. W ostatnich latach uchwalono różne ustawy mające na celu kryminalizację spania w przestrzeniach publicznych, co nasiliło się w czasie Mistrzostw Świata.
Wielkie wydarzenia sportowe historycznie prowadziły do wypierania populacji bezdomnych. Podczas Igrzysk Olimpijskich w Atlancie w 1996 roku, tysiące osób zostało uwięzionych w de facto obozie detencyjnym. Przed Igrzyskami Olimpijskimi w Paryżu w 2024 roku podobne środki są przewidziane, z planami relokacji bezdomnych z centrum miasta.
W innych miastach gospodarzy pojawiły się różne inicjatywy. Los Angeles wykorzystało motele do tymczasowego zakwaterowania, podczas gdy Dallas zlikwidowało znaczne obozowisko w pobliżu ratusza. Burmistrz Seattle obiecał zbudować 500 nowych mieszkań, ale tylko 50 zostało ukończonych przed rozpoczęciem Mistrzostw Świata.
Pomimo tych inicjatyw, widoczność bezdomności podczas turnieju wyraźnie podkreśla różnice między bogactwem a ubóstwem w Ameryce. Sytuacja staje się szczególnie wymowna w kontekście twierdzeń FIFA, że piłka nożna łączy świat. W rzeczywistości Mistrzostwa Świata często działają jako mechanizm promowania rozrywki, jednocześnie marginalizując najbardziej wrażliwe populacje.
Na koniec wygłosił mocne stwierdzenie o rozłączeniu między sportem a lokalną społecznością, podkreślając:
„Będę szczery. Czarni ludzie w Atlancie nie grają w piłkę nożną. Więc kiedy zaprosiliście świat tutaj, zaprosiliście świat do uczestnictwa w sporcie, w którym ci ludzie nawet nie są uwzględniani.”
Te refleksje ukazują ponurą rzeczywistość narodu borykającego się z traktowaniem bezdomnych, szczególnie w blasku i splendorze wydarzenia takiego jak Mistrzostwa Świata.
„Zawsze przynoszą wielkie wydarzenie, które wszystkich oślepia,” stwierdził Sirius. „Widziałeś Gladiatora, to jak Igrzyska. O to w tym chodzi. To jest odwrócenie uwagi. Traktują nas jak śmieci i deptają po nas. Ale to jest Ameryka, prawda?”
- Mistrzostwa Świata 2026
- Mistrzostwa Świata
- Bezdomność
- Sporty w USA
- cechy
