Wejście Kanady na te Mistrzostwa Świata opierało się w dużej mierze na występach ich wyróżniającego się gracza, Alphonso Daviesa. Ta zależność była stałym tematem w reprezentacji narodowej od momentu, gdy po raz pierwszy założył kanadyjską koszulkę w 2017 roku, a powody są jasne: Davies odegrał kluczową rolę w przekształceniu narracji o futbolu w Kanadzie w ciągu ostatnich dziewięciu lat.
W latach 2010-tych Kanada borykała się z problemami w Złotym Pucharze, nie udaje jej się awansować z grupy w trzech pierwszych próbach. Jednak od tego czasu osiągnęła znaczący postęp, docierając do ćwierćfinałów lub dalej w pięciu kolejnych turniejach. Skrzydłowy Bayernu Monachium odegrał kluczową rolę w ich kwalifikacji do Mistrzostw Świata w 2022 roku, co oznaczało ich powrót na światową scenę po raz pierwszy od 1986 roku. Co więcej, jego wkład był niezbędny do zdobycia czwartego miejsca w Copa América 2024.
Chociaż futbol jest z natury sportem drużynowym, obecność jednego, wybitnego gracza często łączy losy drużyny z tym indywidualnym zawodnikiem. Ta zależność okazała się szkodliwa dla Kanady podczas Mistrzostw Świata. Davies był wyłączony z trzech meczów grupowych, gdyż dochodził do siebie po kontuzji odniesionej w maju. W końcu zagrał krótko w rundzie 32, wchodząc z ławki na 15 minut i pomagając Kanadzie w zwycięstwie nad RPA. Oczekiwania wzrosły, że odegra znaczącą rolę w następnym meczu.
Jednak gdy Kanada walczyła o wyrównanie z Marokiem, kibice z niecierpliwością oczekiwali na wejście Daviesa, które miało ożywić drużynę. Trener Jesse Marsch nie wezwał Daviesa, a Kanada ostatecznie przegrała 0-3, gasząc swoje ambicje dotyczące Mistrzostw Świata.
W ciągu ostatnich 15 miesięcy Davies często znajdował się na stole operacyjnym. Udało mu się zagrać tylko w 13 meczach Bundesligi w tym sezonie, zmagając się z poważną kontuzją, która skomplikowała dynamikę między zawodnikiem, trenerem, klubem a reprezentacją narodową.
Problemy sięgają marca 2025 roku, kiedy Kanada zmierzyła się z Meksykiem w półfinale Ligi Narodów Concacaf. Davies zagrał cały mecz, ale Kanada przegrała 0-2. Następnie stanęli w obliczu Stanów Zjednoczonych w meczu o trzecie miejsce, który dawał możliwość odpoczynku kluczowym zawodnikom. Zamiast tego Kanada zdecydowała się wystawić Daviesa, który zerwał więzadło krzyżowe już 12 minut po rozpoczęciu gry.
Bayern Monachium wyraził swoje niezadowolenie, a członek zarządu zauważył, że „niestety zawsze istnieje niebezpieczeństwo, że zawodnicy wracają kontuzjowani, a tym razem dotknęło nas to szczególnie mocno.”
Agent Daviesa również wyraził swoje obawy, stwierdzając, „Alphonso nie był w 100% po meczu z Meksykiem i planowano, że nie zacznie meczu przeciwko USA. Jako kapitan, czuję, że był pod presją, aby rozpocząć mecz przez trenera. Alphonso nie jest osobą, która w takich momentach mówi 'nie’. Kanadyjska Federacja Piłkarska musi lepiej zarządzać tymi zawodnikami, moim zdaniem.”
Pomimo tych wyzwań Kanada osiągnęła awans do 1/8 finału i świętowała swoje pierwsze zwycięstwo w fazie pucharowej na męskich Mistrzostwach Świata, co jest godnym uwagi osiągnięciem. Jednak naturalne jest, że kibice i analitycy zastanawiają się, co mogłoby się wydarzyć, gdyby zarządzanie kondycją Daviesa było bardziej rozważne.
Droga do Mistrzostw Świata, które odbywają się na rodzimym terenie, może być skomplikowana. Wiele meczów traktowanych jest jako mniej krytyczne, a towarzyskie zastępują mecze kwalifikacyjne o wysoką stawkę. Trenerzy muszą poszukiwać alternatywnych strategii, aby rozwijać spójność drużyny i oceniać gotowość zawodników na znaczące momenty. Być może mecz przeciwko USA, w którym Davies doznał kontuzji, był na tyle ważny, że zasługiwał na jego udział. Mimo to mógł być oszczędzany, aby priorytetowo traktować jego zdrowie, zwłaszcza biorąc pod uwagę jego historię kontuzji.
Po meczu z Marokiem, twierdzenie Huoseha o niewystarczającym zarządzaniu zawodnikami Kanady stało się oczywiste. W sytuacji pod presją trener Jesse Marsch pozostał bez swojego najskuteczniejszego i najbardziej niezawodnego zawodnika.
Rzeczywistość ta została podkreślona przez Daviesa po meczu z Marokiem. Stwierdził.
„Szczerze mówiąc, oczywiście chcemy, aby zawodnicy byli na boisku w 100% gotowi do gry i w 100% gotowi do dania z siebie wszystkiego, a ja czułem, że jeszcze tam nie byłem, a więc dlatego podjęliśmy decyzję – lub ja podjąłem decyzję – aby nie grać.”
W kluczowym momencie, gdy jego drużyna najbardziej go potrzebowała, nie był w stanie „dać z siebie wszystkiego”, co stanowiło rozczarowujące zakończenie tego, co było w przeciwnym razie historyczną podróżą Kanady w Mistrzostwach Świata.
