Ten artykuł jest częścią Sieci Ekspertów Mistrzostw Świata 2026, współpracy wiodących organizacji medialnych z 48 krajów, które się zakwalifikowały. Codziennie publikowane są zapowiedzi w oczekiwaniu na turniej, który rozpocznie się 11 czerwca.
Strategiczna Wizja
Paragwaj zapewnił sobie miejsce na największej scenie piłkarskiej, wracając do swoich podstawowych atutów: defensywnej odporności i zbiorowego wysiłku. Przez długi czas drużyna miała trudności z wdrożeniem strategii opartej na posiadaniu piłki, nie odnosząc sukcesów ani w defensywie, ani w ataku. To zmieniło się po powołaniu Gustava Alfaro w sierpniu 2024 roku, który od samego początku jasno określił.
„Paragwajska DNA, intensywność i czyste konta. To nas zaprowadzi na Mistrzostwa Świata.”
Jego podejście okazało się skuteczne.
Alfaro konsekwentnie stosował formację 4-4-2, jedynie dostosowując skład do formacji z pięcioma obrońcami podczas trudnych meczów wyjazdowych przeciwko Ekwadorowi i Boliwii. Na Mistrzostwach Świata oczekuje się, że przede wszystkim wykorzysta klasyczną formację 4-4-2, z możliwością sporadycznych zmian na 4-2-3-1.
Od momentu objęcia stanowiska po Danielu Garnero, który został zwolniony po rozczarowującej Copa América, Alfaro ożywił skład. Już w swoim pierwszym meczu przeciwko Urugwajowi w Montevideo Paragwaj zaprezentował uderzającą transformację. Kolejne zwycięstwa u siebie nad Brazylią i Argentyną przekonały sceptyków o autentyczności odnowionej Albirroja.
Podczas kampanii kwalifikacyjnej Paragwaj przegrał tylko raz na wyjeździe pod wodzą Alfaro, a ta porażka miała miejsce przeciwko Brazylii. Drużyna zdołała osiągnąć niezwykłe remisy w Boliwii, na wysokości 4100 metrów, w Ekwadorze na 2800 metrów oraz w dusznym upale Barranquilli przeciwko Kolumbii. Ich kwalifikacja została potwierdzona napiętym remisem 0-0 u siebie z Ekwadorem, co wywołało ogólnokrajowe świętowanie, a prezydent Santiago Peña ogłosił dzień następny dniem narodowym.
Podczas gdy Paragwaj doskonale radzi sobie z intensywnością i fizyczną grą, pokazuje również zdolność do wykonywania jakościowej piłki, płynnie przechodząc z obrony do ataku, wykorzystując niezwykły talent Julio Enciso.
Trener
Gustavo Alfaro odegrał kluczową rolę w odnowieniu reprezentacji narodowej po długim okresie słabej formy. Po zakończeniu kariery piłkarskiej w 1992 roku w wieku 30 lat poświęcił się pracy trenerskiej. Znany z wprowadzania twardości i organizacji defensywy, Alfaro doprowadził Arsenal de Sarandí do znaczących zwycięstw, w tym do Copa Sudamericana w 2007 roku i Argentyńskiej Primera División w 2012 roku. Te osiągnięcia ukształtowały jego reputację jako stratega defensywnego. Znany z tego, że powiedział:
„Jeśli chcę zbudować ofensywną drużynę, pierwszą rzeczą, nad którą muszę popracować, jest dyscyplina defensywna, w przeciwnym razie wylecę stąd.”
Jednym z jego znaczących sukcesów było poprowadzenie młodej drużyny Ekwadoru na Mistrzostwa Świata w 2022 roku. Zapalony czytelnik, Alfaro często wprowadza filozoficzne spostrzeżenia do swoich konferencji prasowych. Zyskał przydomek „El Cazador (Łowca)” z powodu swojej książki, Cazadores de Utopías Imposibles, napisanej po poprowadzeniu La Tri do Kataru.
Kluczowy Zawodnik
Julio Enciso wyróżnia się jako jeden z najbardziej utalentowanych zawodników, którzy wyłonili się z paragwajskiej piłki nożnej w ciągu ostatnich dwóch dekad. Znany jako La Joya (Klejnot), zaprezentował swoje umiejętności w Libertad, które nawet zaoferowało pracę jego rodzicom, aby przekonać ich do przeprowadzki do Asunción, gdy miał zaledwie 12 lat. Enciso zadebiutował w reprezentacji narodowej w wieku 17 lat, zanim dokonał ambitnego kroku do Premier League. Choć miał pamiętne momenty w Brighton, w tym spektakularny gol przeciwko Manchester City, zasługujący na nagrodę Puskása, kontuzje i zmiany menedżerów przeszkodziły mu w utrzymaniu formy.
Ostatnio ożeniony, Enciso odnalazł nową wigor w Strasburgu, gdzie obecnie gra. Jego szybkość i bezpośredniość czynią go kluczowym atutem, szczególnie w trzeciej strefie ataku. W emocjonalnym hołdzie dla swojego dziadka wyraził swoje marzenie o uczestnictwie w Mistrzostwach Świata.
„Dedykuję to jemu. Na pewno ogląda mnie z nieba.”
Zawodnik do Obserwacji
Damián Bobadilla, w przeciwieństwie do swojego ojca Aldo Bobadilli, byłego bramkarza, wytyczył swoją własną drogę jako utalentowany pomocnik. Cieple wspomina swojego ojca.
„Mój tata nie miał peleryny, ale latał z posta do posta.”
Bobadilla zdobył uznanie w swoim dziecięcym klubie Cerro Porteño w 2021 roku, pokazując cechy wyjątkowego pomocnika box-to-box, w tym siłę, opanowanie i trafne podejmowanie decyzji. Od 2024 roku jest kluczowym zawodnikiem São Paulo w najwyższej lidze Brazylii, a mając zaledwie 24 lata, wydaje się gotowy na znaczące osiągnięcia w swojej karierze.
Niezauważany Wkład
Andrés Cubas jest kluczowy dla ogólnej równowagi drużyny. Doskonale radzi sobie w sytuacjach pojedynków i walczy o każdą piłkę z niezrównaną determinacją. Chociaż głównie pełni rolę defensywnego pomocnika, Cubas ma zdolność do szybkiego inicjowania ataków po odzyskaniu piłki. Pochodzący z Argentyny, obiecał reprezentować Paragwaj, kraj swojej matki, jeśli nadarzy się okazja. Mierząc 5 stóp 6 cali, może nie mieć fizycznej postury, ale jego inteligencja, pozycjonowanie i nieustępliwy duch to rekompensują.
Prognozowany Skład Wyjściowy
Oczekiwania Fanów
Agencje turystyczne w Paragwaju oferują kompleksowe pakiety do Stanów Zjednoczonych, w tym bilety na wszystkie trzy mecze grupowe, a ceny zaczynają się od 20 000 dolarów (15 000 funtów). Biorąc pod uwagę, że średnia pensja miesięczna w Paragwaju wynosi około 450 dolarów, to ogromna suma. Niemniej jednak, oczekuje się, że wielu paragwajskich fanów wybierze się na Mistrzostwa Świata, co oznaczać będzie ich powrót po 16-letniej nieobecności. Ulice Inglewood i Santa Clara będą prawdopodobnie przyozdobione czerwono-białym niebieskim kolorem trykotu Paragwaju, towarzyszyć im będzie ikoniczny okrzyk.
„La Albirroooo, la Albirroooo, la Albirroja, la Albirroooo!”
powtarzając bez końca.
Relacje USA-Paragwaj
Sojusz między Paragwajem a Stanami Zjednoczonymi trwa od lat, bez oznak zmian. Peña, który jest prezydentem Paragwaju od 2023 roku, określił potencjalną reelekcję Donalda Trumpa jako „spełnienie marzenia.” W międzyczasie Marco Rubio opisał Peñę jako „silnego amerykańskiego sojusznika.” Jednak na początku tego roku Trump określił Peñę jako „młodego, przystojnego gościa,” co było mniej pochlebne, niż się wydawało na pierwszy rzut oka. „Zawsze miło być młodym i przystojnym. To nie znaczy, że musimy cię lubić,” zauważył Trump, dodając: „Nie lubię młodych, przystojnych mężczyzn. Kobiety, lubię. Mężczyzn, nie interesują mnie.”
- Mistrzostwa Świata 2026: Sieć Ekspertów Guardian
- Paragwaj
- Mistrzostwa Świata
- Mistrzostwa Świata 2026
- cechy
