Trener reprezentacji Maroka, Mohamed Ouahbi, odpowiedział na pytania dotyczące motywacji swoich zawodników, którzy starają się sprostać wysokim oczekiwaniom. Czy czerpaliby inspirację z przeszłych doświadczeń, czy szukaliby motywacji gdzie indziej? „Największą motywacją dla zawodników jest założenie koszulki i reprezentowanie kraju” – stwierdził. „To wystarczająca motywacja, aby przenosić góry.”
Osiągnięcie tak monumentalnego zadania może wydawać się mało prawdopodobne, jednak odbywa się to w cieniu imponującego Cerro de la Silla, ikonicznego podwójnego szczytu dominującego nad krajobrazem wokół Estadio Monterrey. Tam Maroko zmierzy się z Holandią w 1/32 finału Mistrzostw Świata.
Obie drużyny przygotowują się na istotne wyzwanie, które może zdefiniować ich drogę w turnieju. Jedna z tych drużyn, znajdująca się tuż za największymi faworytami, może zdobyć cenne zwycięstwo, które popchnie ją do przodu, podczas gdy druga ryzykuje wczesnym odpadnięciem z towarzyszącą temu krytyką.
Mecz zapowiada się nieprzewidywalnie. Może on zależeć od tego, która drużyna wytrzyma przewidywaną gorącz, która ma osiągnąć co najmniej 30 stopni Celsjusza (86 stopni Fahrenheita) przy rozpoczęciu, zaplanowanym na godzinę 19:00 czasu lokalnego. Przerwy na nawodnienie z pewnością zostaną wystawione na próbę.
Ouahbi i menedżer Holandii, Ronald Koeman, szukają również dodatkowych atutów. Maroko zostało ciepło przyjęte w północno-wschodnim Meksyku, a Ouahbi zauważył podobieństwo między lokalnym entuzjazmem dla futbolu a zapałem widoczny w jego własnym kraju.
Historycznie więź między tymi dwoma narodami sięga czterech dekad. Podczas Mistrzostw Świata w 1986 roku w Meksyku Maroko zremisowało z Polską i Anglią w Monterrey, zdobywając nagłówki, osiągając fazę pucharową po raz pierwszy. „Czujemy miłość” – zauważył Ouahbi, wspominając przeszłość, „Więcej niż powracając tam, gdzie graliśmy, mamy nadzieję pójść trochę dalej niż wtedy.”
Na boisku starcie może sprowadzić się do czystej fizyczności. Napastnik Holandii, Brian Brobbey, jest w znakomitej formie, strzelając za każdym razem, gdy oddaje pierwszy strzał na bramkę tego lata, zbliżając się do stanu gwiazdy i wprowadzając nową dynamikę do holenderskiego ataku. Kiedyś postrzegany jako mniej efektywny zawodnik Ajaxu, przekształcił się w kluczowy atut, łącząc siłę z precyzją.
„Mamy plan na każdego” – zapewnił Ouahbi, czerpiąc z doświadczenia swojego trenerskiego z zespołem U-17 Anderlechtu. „Znam [Brobbeya] bardzo dobrze. Graliśmy w Future Cup w Amsterdamie, przeciwko niemu i nie straciliśmy żadnego gola. Był prawdopodobnie tej samej wielkości i dał obronie niezły popis.”
Tylko Niemcy i Francja dorównały imponującemu dorobkowi Holandii, która zdobyła 10 goli w fazie grupowej. Cody Gakpo, który zaprezentował swoje umiejętności w zwycięstwie nad Szwecją, wydaje się rozkwitać obok Brobbeya, podczas gdy Crysencio Summerville olśniewał swoją zwinnością z prawej strony, obaj zawodnicy zdobyli po dwa gole. Koeman przyznał, że Maroko, pod przewodnictwem Ouahbiego, jest nieustanną siłą ofensywną, która może stworzyć okazje, ale podkreślił, że Holandia musi pozostać czujna, aby uniknąć podobnych luk.
Tragicznie, niedawna osobista strata Gakpo – śmierć jego nienarodzonego syna – rzuciła cień na przygotowania do meczu. Mimo to, będzie kontynuował udział w turnieju; takie decyzje są głęboko osobiste. Koeman uhonorował siłę Gakpo w tym burzliwym czasie, mówiąc.
„Oczywiście w pierwszych kilku dniach miał swobodę, aby wyjść i być z rodziną. Nigdy nie było momentu, kiedy powiedział: ‘Chcę wrócić [do domu].’ Tak właśnie do tego podchodzi. Jest gotów do gry i nie sądzę, aby to był ciężar na jego występ. Radzi sobie z rzeczami na swój sposób. To bardzo potężne, piękne i zostawiliśmy to tam.”
Kolejny widok na eleganckie ruchy Gakpo na boisku dodałby uroku temu zapierającemu dech w piersiach miejscu. Podobnie, Ismael Saibari z Maroka, który zdobył trzy gole i jest na skraju przejścia do Bayernu Monachium z PSV Eindhoven, również mógłby zabłysnąć. Saibari strzelił podczas remisu z Brazylią, kiedy Maroko pokazało swoją najlepszą formę. Dodatkowo, 18-letni pomocnik Ayyoub Bouaddi zyskał uwagę, a jeśli obie drużyny dobrze dostosują się do warunków, niezapomniany mecz z pewnością jest w zasięgu ręki.
Istnieje nadzieja, że czynniki zewnętrzne nie przyćmią gry. Ouahbi zbagatelizował jakiekolwiek obawy dotyczące swoich trzech graczy urodzonych w Holandii – Noussaira Mazraouiego, Sofyana Amrabata i Anassa Salah-Eddine – którzy mogliby być przytłoczeni emocjonalnym ciężarem tej okazji. Przyznał, że to „dziwne uczucie stawać naprzeciwko innego kraju, który dał ci coś”, ponieważ sam dorastał w Brukseli.
Wsparcie lokalne również jest widoczne. W Monterrey podjęto wysiłki, aby ożywić wspomnienia z 2014 roku, kiedy kontrowersyjny późny rzut karny Klaasa-Jana Huntelaara umożliwił Holandii przejście przez Meksyk do ćwierćfinałów. Virgil van Dijk został zapytany przez lokalnego dziennikarza, czy spodziewa się niechęci ze strony miejscowych; jednak postanowił skupić się na planowanym spacerze przedmeczowym, który holenderska drużyna zawsze odbywa. Ich autobus dla kibiców przebył imponujące 1,118 mil z Kansas City, gdzie w miniony piątek pokonali Tunezję.
Dla jednej z tych dynamicznych drużyn, ten mecz oznacza koniec ich podróży w Mistrzostwach Świata.
„To będzie starcie tytanów” – powiedział bramkarz Maroka, Yassine Bounou.
Być może krajobraz Nuevo Leon zmieni się po wszystkim.
- Mistrzostwa Świata 2026
- Drużyna piłkarska Maroka
- Holandia
- Mistrzostwa Świata
- cechy
