Pod palącym słońcem Missouri, Thomas Tuchel, ubrany w bluzę z kapturem, nie ustępował w dążeniu do doskonałości, gdy Anglia przygotowywała się do meczu przeciwko Ghanie. Początkowo obserwując z daleka, Tuchel szybko interweniował, aby zapewnić, że ćwiczenie treningowe spełnia jego wysokie standardy.
Wokół niego znajdowali się Elliot Anderson, Jude Bellingham, Anthony Gordon, Marcus Rashford, Djed Spence i Ollie Watkins. Ten moment oferował rzadki wgląd w wewnętrzne mechanizmy treningu Anglii, zazwyczaj ograniczone do zaledwie joggingu lub rondo podczas dostępu mediów. Jednak w sobotnie poranek w ośrodku treningowym w Kansas City intensywność była wyczuwalna. Manekiny zostały strategicznie rozmieszczone w czterech strefach, co ujawniało, że pod czujnym okiem Tuchela nie będzie miejsca na lekceważenie.
Tuchel, znany ze swojej skrupulatności, idzie nawet tak daleko, że mierzy wysokość trawy na treningach. „Jeśli widzi coś, co mu się nie podoba, od razu to zgłasza,” zauważył Dan Burn podczas sesji medialnej później tego dnia. To bezpośrednie podejście wprowadza świeżą klarowność. Tym razem nacisk kładziono na poprawę tempa i płynności Anglii. Zawodnicy mieli za zadanie poruszać się między manekinami przy użyciu tylko dwóch dotknięć, początkowo podając przez środek, a następnie przesuwając piłkę na zewnątrz po zachęceniu do pressingu. Tuchel szybko podszedł do zmagającej się grupy, aby udzielić wskazówek.
Kluczowym elementem treningu Tuchela jest zapewnienie, że zawodnicy kontrolują piłkę przy użyciu odpowiedniej nogi. Podkreśla znaczenie tego, aby każdy zawodnik rozumiał preferencje współpartnerów. Ta strategia nie tylko wydaje się logiczna, ale także znacznie przyspiesza grę, co było widoczne, gdy Tuchel zaangażował się z Andersonem, Bellinghamem, Spencem, Gordonem i Rashfordem, wyraźnie podnosząc intensywność treningu.
Z gwizdkiem w ręku Tuchel głośno instruował zawodników, której nogi użyć do kontrolowania podań. Szczególnie skupił się na Spence, zachęcając go do większej czujności. „Otwórz się,” instruował. „Minęło już pięć minut, Djed. Dawaj!”
Anglia dąży do emulowania szybkiej, intensywnej gry charakterystycznej dla piłki nożnej w Premier League. Historycznie jednak zespół napotykał wyzwania w obliczu przeciwników stosujących wysoki pressing. To zasadniczo sprowadza się do techniki, w której Tuchel przoduje. Upraszcza tę koncepcję: gdy lewonożny zawodnik odbiera piłkę poprawnie, ułatwia to pozycjonowanie ciała, co pozwala na skuteczne podania i ataki, wykorzystując szybkość napastników Anglii.
Zawodnicy wyrażają, jak wiele zyskują dzięki wskazówkom Tuchela. Ich całkowite zaangażowanie w jego metody jest oczywiste, ale w obozie pozostaje również lekka strona. W hotelu drużynowym dostępna jest koszykówka, a także odbywają się sesje w backgammon. Burn również odkrywał zawirowania gry w karty Wolf, która ma długą tradycję wśród zawodników. „Obserwowałem ich kilku przed wejściem, próbując ustalić, kto jest najlepszym kłamcą,” podzielił się obrońca Newcastle.
Piątek był dniem wolnym dla zawodników, podczas którego Harry Kane i bramkarz treningowy Jason Steele towarzyszyli Burnowi na koncercie Elli Langley. „Lubię muzykę country, więc miałem na sobie kapelusz kowbojski i kowbojskie buty,” powiedział Burn. „Jeśli już to robić, to porządnie. Ella to niesamowita artystka country, więc miło, że możemy robić takie rzeczy. A dzisiaj znowu skupiamy się na piłce nożnej.”
Oczekiwania są wysokie. Gdy Tuchel nadzorował ćwiczenie podania, jego asystent Anthony Barry aktywnie uczestniczył, dostarczając ciągły strumień instrukcji. Barry wcześniej wydał surową ocenę występu Anglii podczas pierwszej połowy meczu przeciwko Chorwacji w wywiadzie podczas przerwy. Zauważył, że zespół odczuwał wyraźną nerwową energię.
Burn, który po raz pierwszy spotkał Barry’ego, gdy ten był początkującym trenerem w Wigan Athletic, docenił tę bezpośredniość. „Nie ma szarych obszarów z Bazem i trenerem,” stwierdził. „Jedną z rzeczy, które naprawdę lubię w nich, jest to, że mówią, jak jest. Nie będą owijać w bawełnę. Tego właśnie chcesz jako zawodnik. Chcesz tej szczerości.”
Z Tuchelem i Barrym na czołowej pozycji Anglia wykształciła kulturę odpowiedzialności. Zawodnicy z pewnością będą przypomniani o tych standardach, gdy tylko zaczną wykazywać oznaki spowolnienia.
