Wobec nieobecności Christiana Pulisica z powodu kontuzji łydki, trener Mauricio Pochettino stanął przed trudną decyzją przed piątkowym meczem z Australią. Pulisic jest kluczowym zawodnikiem dla Stanów Zjednoczonych, a brak bezpośredniego zmiennika stanowił istotne zagadnienie taktyczne.
Australia przystąpiła do meczu z chęcią zaprezentowania się po wcześniejszym zwycięstwie nad Turcją. Przyjęli defensywną postawę, stosując niski blok z pięcioma obrońcami i strategię strefowego krycia. Takie podejście często okazywało się skuteczne przeciwko zespołom takim jak USA, które przez większość XXI wieku stosowały jednego napastnika.
W składzie USA pojawiła się tylko jedna zmiana w porównaniu do dominującego zwycięstwa 4:1 nad Paragwajem, gdy Ricardo Pepi zastąpił Pulisica obok innego napastnika, Folarina Baloguna. Decyzja o zastosowaniu formacji z dwoma napastnikami początkowo wydawała się ryzykowna, ale ostatecznie pozwoliła USA zdobyć komfortową przewagę 2:0 do przerwy, którą utrzymali przez resztę meczu.
„Czuję, że otwiera to kilka przestrzeni, oczywiście, ale zawsze dobrze jest mieć dwóch napastników,” zauważył Pepi po swoim debiucie w Mistrzostwach Świata jako wyjściowy zawodnik. „Jeśli obrońcy mnie kryją, to drugi [napastnik] jest zawsze wolny. Więc to dobra rzecz, że mogliśmy grać w ten sposób, i to pokazuje, co ma zespół.”
Zespół USA pokazał imponującą chemię, zbudowaną przez lata współpracy na poziomie młodzieżowym i seniorskim. Ostatnie sesje treningowe ułatwiły lepsze wzorce ruchu, pozostawiając nawet najbardziej solidne defensywne bloki w niepewności.
USA zdobyli pierwszego gola, gdy naprawdę wyzwali Socceroos. Był to drugi z rzędu mecz, w którym zmusili przeciwnika do wczesnego samobója.
W 11. minucie, po przetestowaniu Australii z różnych kątów, Antonee Robinson otrzymał podanie od Tima Reama – coś, co wykonywali wielokrotnie. W sytuacjach, gdy Pulisic jest obecny, Robinson zazwyczaj stara się połączyć z ofensywnym lub defensywnym pomocnikiem. Jednak przy dwóch napastnikach na boisku, instynkty Robinsona przesunęły się w kierunku bardziej bezpośredniego podejścia.
Przeciwko Paragwajowi takie sekwencje utrzymywały południowoamerykański zespół w równowadze, pozwalając USA na tworzenie złożonych akcji. Wprowadzenie dodatkowego napastnika uczyniło bardziej bezpośredni styl korzystnym, zapewniając niezbędne wsparcie podczas szybkich kontrataków.
Robinson wyzwał Australię, wysyłając piłkę wzdłuż linii bocznej, zmuszając wahadłowego Jacob Italiano do zbyt dalekiego wyjścia do przodu, co stworzyło przestrzeń dla Baloguna, który zdecydowanie ruszył, aby wykorzystać tę okazję.
Podobne sekwencje były widoczne w niedawnym meczu towarzyskim przeciwko Senegalowi, gdzie Sergiño Dest zapewnił Pulisicowi opcję do dośrodkowania, po tym jak Pepi cofnął się, aby pomóc w budowaniu akcji. Tym razem, z wszystkimi trzema australijskimi obrońcami centralnymi ustawionymi na krawędzi swojej strefy defensywnej, USA wykorzystali swoją przewagę szybkości, gdy pomocnicy i wahadłowi ruszyli, aby wspierać atak.
„Chcę oddać hołd [Balogunowi],” skomentował Robinson po meczu. „Mogłem zobaczyć, że szukał przestrzeni za obrońcami, więc po prostu zagrałem w jego kierunku, a potem on wykonał dużo pracy, aby zbliżyć się do bramki i stworzyć szansę.”
Pomimo że Balogun nie grał tradycyjnie jako skrzydłowy, wykorzystał okazję, aby zaatakować przestrzeń przed sobą, pewny swoich umiejętności wyprzedzenia Alessandro Circatiego.
W miarę jak akcja się rozwijała, Pepi utrzymał swoją pozycję jako napastnik, biegnąc środkiem boiska. Choć Balogun zdobył dwa gole przeciwko Paragwajowi, Australia byłaby nierozsądna, ignorując Pepiego, który zdobył 16 goli w 26 występach ligowych dla PSV w zeszłym sezonie. Balogun zdołał wyminąć Circatiego, ale znalazł się w trudnej sytuacji, mając jednak doskonałe opcje w polu karnym.
Cameron Burgess znalazł się pomiędzy Balogunem a jego kolegami z drużyny, usilnie próbując wybić piłkę na róg. Jednak pod presją, niechcący skierował ją w stronę własnej bramki, nagradzając nieustanne starania Baloguna.
Decyzja taktyczna szybko przyniosła efekty, gdyż defensywa Australii miała trudności z odzyskaniem równowagi od samego początku, a ich obrońcy centralni nie potrafili skutecznie zatrzymać Baloguna.
„Chcę być niebezpieczny,” powiedział Balogun po zwycięstwie. „Chcę tworzyć okazje, a to może nie zawsze być tak, że to ja strzelam, ale jeśli mogę wymusić błąd, który da nam prowadzenie, to dla mnie to też jak gol.”
Ustawienie Pepiego w polu karnym okazało się korzystne przy przygotowywaniu drugiego gola. Gdy Robinson szykował się do wykonania rzutu wolnego tuż przed przerwą, Australia stanęła przed wyzwaniem oznaczenia trzech amerykańskich obrońców centralnych i dwóch napastników, w tym Pepiego, którzy wszyscy byli głównymi celami przy stałych fragmentach gry. Dest czekał na krawędzi pola karnego, przyciągając uwagę australijskich obrońców, gdy otrzymał rzut wolny od Robinsona, co zakłóciło ich strukturę defensywną i pozostawiło Alexa Freemana niekrytego, gdy strzał Desta odbił się w jego kierunku.
W drugiej połowie USA znacznie łatwiej kontrolowało grę. Australia, zdeterminowana, aby utrzymać swoją defensywną solidność, miała nadzieję na zdobycie gola, podobnie jak w strategii przeciwko Turcji. Pomimo dokonania trzech zmian w przerwie, zmiany Australii nie poprawiły ich zagrożenia ofensywnego. Pepi kontynuował spełnianie swojej roli, zajmując obrońców i tworząc przestrzeń, co okazało się cennym atutem w miejsce Pulisica, mimo różnych obowiązków.
Dla Pepiego, który został kontrowersyjnie pominięty w poprzednim składzie Mistrzostw Świata, ten mecz był istotnym momentem, który mógł prowadzić do większej ilości czasu gry w przyszłości. Niezależnie od tego, kto jest na boisku, zespół emanuje pewnością siebie w swojej zdolności do adaptacji i utrzymania kontroli nad meczem.
„Niezależnie od tego, czy to podanie, czy ruch bez piłki, wszyscy staramy się tworzyć opcje dla siebie nawzajem,” wyjaśnił Robinson. „Czujemy się płynnie. Wszyscy czują, że dobrze się ze sobą łączymy i miejmy nadzieję, że będziemy to kontynuować.”
